Wykłady z Collège de France 1981/1982. Książka obejmuje wykłady Foucaulta z College de France z roku 1981/1982. Dotyczą one jednego z najciekawszych i najważniejszych tematów filozofii – podmiotu i podmiotowości. Autor analizuje proces, w którym powstaje poczucie podmiotowości oraz sposób, w jaki
Esej poświęcony sensowi przedstawienia malarskiego. Tytuł zapożyczony został z obrazu René Magritte’a, który pod namalowaną fajką umieścił te właśnie słowa: „Ceci n’est pas une pipe”. W istocie, nie jest to fajka, lecz tylko jej malarskie przedstawienie; podobieństwo nie jest stwierdzaniem.
Wykłady miały kontynuować rozważania z Bezpieczeństwa, terytorium, populacji. Chodziło o zbadanie liberalizmu jako czegoś, co "wyznacza ogólne ramy biopolityki", a następnie o dokładną analizę samej polityki życia. Jak jednak wiedzą czytelnicy Foucaulta, nie zawsze trzymał się on planu. Ostatecznie
Jeśli prawdą jest, że dojrzałość osiąga się mordując własnego ojca, to jako dzieci Foucalta znaleźliśmy się w ekstremalnie trudnej sytuacji. Ostatecznie nie przyszło nam do głowy nic innego, jak tylko zaczytać Foucaulta na śmierć, czytać go tak długo, tak rzetelnie, z tak sadystyczną pedanterią,
IX tom wykładów Michela Foucaulta w Collège de France i zarazem tom szczególny. Wykłady w roku akademickim 1979–1980 Foucault poświęcił bowiem teoretycznemu i historycznemu opracowaniu pojęcia „reżimu prawdy" – pojęcia, które wyznaczało główną oś jego zainteresowań podczas całego okresu pracy w
Czyż nie dlatego tak trudne okazuje się zdefiniowanie choroby i zdrowia w sensie psychologicznym, że na próżno staramy się stosować do nich pojęcia używane również w medycynie somatycznej? Czyż trudność, jaką sprawia odnalezienie jedności zaburzeń organicznych i zmian osobowości, nie wynika z tego,
Książka przedstawia przypadek Piotra Riviere’a, który po dokonaniu w 1835 roku potrójnego zabójstwa zredagował dla policji rodzaj uzasadnienia niepozwalającego zakwalifikować jego zbrodni jako szaleństwa. Rekonstruując żywą podówczas pamięć rewolucji, która nauczyła ludzi, "że śmierć, jeśli się na
Historia seksualności to dzieło z ostatniej fazy twórczości Michela Foucaulta. Na książkę składają się trzy prace opublikowane w latach 1976–1984: Wola wiedzy, Użytek z przyjemności oraz Troska o siebie. Pierwsza część kontynuuje charakterystyczną dla Foucaulta analizę biowładzy: francuski filozof
Powiedzieć, jaki się ma zawód to żadne wyznanie. Chyba że robi to handlarz narkotyków. Wyznanie kosztuje, ale pozwala też zrozumieć, a nawet zaakceptować zło. Tylko czy prawda rzeczywiście wyzwala? Kultowy intelektualista w nieznanych wykładach! W 1981 r. Michel Foucault, świecki, kojarzony z
Wykłady w Collège de France, 1977-1978. VII tom wykładów Foucaulta w Collège de France to historia nowożytnych społeczeństw z perspektywy naczelnego pojęcia „rządomyślności”, które określa myślenie jako coś, czym się zarządza. Autor analizuje rozwój praktyk dyspcyplinujących i proces etatyzacji
